Sayfalar

5 Haziran 2012 Salı

Merhaba Yarenler


Merhaba yarenler, felaket arkadaşlarım

İster gündemi değiştirmek için olsun, ister dizayn etmek için yakın zamanda ağızdan çıktı kürtaj ile ilgili acil eylem planı.
Giyimine, oturuşuna, araba kullanmasına, sakız çiğnemesine, kaçıp gitmesine, koşup gelmesine, ağlamasına, yürümesine, siyasi tercihine, makyajına, konuşmasına, yemesine, içmesine, gülmesine, bağırmasına, beraberliğine, ayrılmasına, savaşmasına, barışmasına, yerkürede eylediği, düşlediği her şeyine müdahale edilen kadına hayatın ‘kısa bir süreliğine’ son döner tekmesi.

Allah razı olsun o kadar güçlendirdiniz ki en sert tekmeniz bile artık sarsamıyor kadınları. “Hangi sebeple olursa olsun çocuk aldırmamalı. Gerekirse devlet bakar.” buyruldu. Yalan değil aslında, düşünelim ilk akla gelen devlet himayesindeki çocukların en kalabalık biçimde barındığı yeri: Cezaevleri. Devlet eliyle uygulanan geleneksel pedagojik yaklaşımın genel yöntem ve araçları: Cop, tecavüz, ağırlaştırılmış hapis. Özel yaklaşım: İmha! Annesinden daha fazla evladı düşünen devlet, evden uzaklaşan çocuğa kesiyor cezayı: Dayak cennetten, füze F 16’dan çıkma. Roboski’nin kırkı yeni çıktı. Haydi, al şefkatli kollarına çocuk cesetlerini, gezdir diyar diyar. Tam istediğin gibi çıtları çıkmaz artık, hem sayıları da üçten çok fazla.

Yeni öldürdükleri, hapse tıktıkları habercisidir yeni doğana sunacaklarının. ‘Yaşam hakkının kutsallığı’ adına doğmamış çocuğa don biçen devlet doğmuşuna kefen biçiyor.

Ne kadar cop yesek de kafamıza, meselenin farkındayız;  tüm söylemlerinizin ne annenizin süt kalitesiyle ne de otoriter babanızın imajıyla alakası var. Zira bazı antropologlara göre; “ilk önce kadını silahsızlandırıp, toplumsal karar alma süreçlerinden men ederek doğan sınıflı toplum” daha çok çirkefe gebe. Tam da bu yüzden çirkefe karşı kadın- erkek bela olacağız. Koşulsuz hem de ilk olarak çirkefi aldıracağız. Bırak aldırmayı kökünü kurutacağız.  Senin isteğin olan “her ne sebeple olursa olsun ALDIRMAMAYA” gelince ise, kesinlikle aldırmayacağımız; hayatımız üzerinde her gün yenilenen tahakkümleriniz. Yine mi basmadı kafamız!

Yanınızda sizinle hemfikir kadınlar da varmış. Varsın olsun. Varın sürekli bunu da hatırlatın: bizim de yükümüz hafifler, sürekli siz vurursanız yüzlerine ayıplarını, garabetliklerini. Hatta devam edin böyle, biraz daha bilelim yiğit kim, it kim. Biliyorum ki hiçbir savaşın kadınlar teslim olmadıkça bitmeyeceğinden eminiz ikimizde.  Her seferinde gösterdik, hala basmıyor: İşte bu da sınıf kafası.

Bundan gayrı daha da çok neyi, neden, ne zaman aldırıp aldırmayacağımıza sadece biz karar vereceğiz. Olacak olan budur. Yazı bitti. Sabır bitti. Laf bitmedi…

Rubaide buyrulmuş:

Yaşam hakkı kutsaldır deyu
Lakin sunduğu çokça bombaymış
Gelmişte hayatımı zapt eyliyor
Keşke baban dışarı boşalsaymış

Azil Cibran

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder